گره پلاتسبورگ توسط توماس فینک، یکی از دو نویسنده مشترک مطالعه ریاضی کراوات با عنوان «۸۵ روش برای بستن کراوات» اختراع شد. او این گره را به نام زادگاهش پلاتسبورگ، نیویورک، نامگذاری کرد. گره پلاتسبورگ که به درستی گره زده شده باشد، شکلی متقارن و تا حدودی کشیده با دهانه کوچک در پایین ایجاد می‌کند. این گره از اکثر گره‌های هم‌اندازه، مانند سنت اندرو یا کاوندیش، بلندتر و کم‌عرض‌تر است که آن را به یک گره طبیعی برای یقه‌های باریک‌تر تبدیل می‌کند. کراوات‌های با سطح صاف در طرح‌های ساده یا رنگ‌های یکدست، در گره‌های پلاتسبورگ بسیار خوب عمل می‌کنند. همچنین این گره برای مردانی با صورت‌های باریک‌تر به طور کلی مفید است. این روش گره زدن نیاز به عبور بیشتر از روی و زیر حلقه دور یقه فرد نسبت به اکثر گره‌های کراوات دارد. باید مراقب بود که این چرخش‌ها تا حد امکان یکنواخت و متقارن باشند و تمام شلی هر کدام از آنها گرفته شود.