گره پرت روشی برای بستن کراوات به دور گردن و یقه است. این گره همچنین با نام‌های گره شلبی و پرات-شلبی شناخته می‌شود. این گره توسط جری پرت، کارمند اتاق بازرگانی ایالات متحده، ابداع شد. پس از آنکه پرت ۹۲ ساله در سال ۱۹۸۶ آن را به خبرنگار تلویزیونی دان شلبی که احساس می‌کرد کراواتش را در برنامه تلویزیونی بد می‌بندد، آموزش داد، به عنوان گره شلبی رایج شد. سپس شلبی گره پرت را با پارچه‌فروش محلی کینگفورد باوندر اصلاح کرد و آن را در برنامه تلویزیونی با یقه باز پوشید که در آن به دلیل تقارن و دقت در برش، برجسته و جلب توجه می‌کرد. گره پرت از این نظر غیرمعمول است که موقعیت شروع آن «از پشت به بیرون» است، مانند گره نیکی، نوعی خودبازشونده از پرات. این گره از طول کمتری نسبت به گره‌های نیمه ویندزور یا ویندزور استفاده می‌کند و بنابراین برای کراوات‌های کوتاه‌تر یا مردان قدبلندتر مناسب است. برخلاف گره چهار در دست، روش پرات گره‌ای متقارن ایجاد می‌کند که ضخامت متوسطی دارد.