O nó de Pratt é un método para atar unha gravata arredor do pescozo e do colo. Tamén se coñece como nó de Shelby e nó de Pratt-Shelby. O nó foi creado por Jerry Pratt, un empregado da Cámara de Comercio dos Estados Unidos. Popularizouse como nó de Shelby despois de que Pratt, de 92 anos, llo ensinase en 1986 ao reporteiro de televisión Don Shelby, quen cría que lle estaba a atar mal a gravata na emisión. Despois, Shelby refinou o nó de Pratt co tecido local Kingford Bavender e levouno na emisión cun colo aberto onde destacaba e chamaba a atención pola súa simetría e precisión de recorte. O nó de Pratt é inusual porque a súa posición inicial é "do revés cara a fóra", como o nó de Nicky, unha variante autorrelámpago do de Pratt. Usa menos lonxitude que os nós de medio Windsor ou Windsor, polo que se adapta ben a gravatas máis curtas ou a homes máis altos. A diferenza do nó de catro na man, o método de Pratt produce un nó simétrico. É de grosor medio.